-Nie wiem,Tornado,ale muszę to sprawdzić...-szliśmy przynajmniej z 10 km.Zatrzymałam się.Wyszłam zza kamienia i ku moim oczom okazał się widok polany całej otoczonej górami...:
-Wow,nieźle...-powiedziałam z zachwytem i pobiegłam.Wiatr wiał na moją grzywę...Nagle ukazał się Piorun!Przetarłam oczy...To była prawda!
-A więc to ty...Czego chcesz?!-zapytałam wściekle
-Ciebie-powiedział
-Mówiłam ci już odczep się!-i w tym momencie Tornado i Piorun zaczęli się bić.Piorun zamienił się w smoka,ale Tornado nie miał nadal swych mocy.Wściekłam się!Zamieniłam się w tego samego smoka co wcześniej i walczyłam.Piorun poturbował Tornado i stracił przytomność.
-Nie!!!Tornado!-krzyknęłam.Piorun się odezwał...
-Wiesz co zasługujesz na lepszego kolesia,a nie na takiego dziwaka i głupiego konia jak on...-wtedy wybuchłam!
-Przestań tak o nim gadać!On jest mądry w stosunku do ciebie i ma szacunek do innych,a ty nie!-krzyczałam gdy Tornado bezczynnie leżał.Piorun rzekł:
-Młoda,przyszła matka nie powinna się tak denerwować!-zaśmiał się złowrogo Piorun.To była prawda...Postanowiłam wejść w umysł Pioruna i kazać mu uciekać,tak też zrobiła.Po tym podeszłam do Tornado i dzięki moim mocom uzdrowicielki uleczyłam go.Leżał jeszcze bo musiał wypocząć.Przyznaję lubiłam czasem pośpiewać sama więc nad małym strumykiem zaczęłam:
Tak trudno dziś odnaleźć siebie
Stracony czas już nie cofnie win
Ty dla mnie byłeś jak marzenie
A nowy dzień przynosił radość mi
Lecz nasze plany przekreśliłeś
Moim uczuciem się bawiłeś
A moje serce tak zraniłeś
Gdzie szukać teraz tamtych chwil
REF:
W sercu żal a w mojej głowie on
Tak trudno dziś pogodzić się
Wspomnień ślad i miłość nie spełniona
Na zawsze już zostanie w nas..
Wspomnieniem dziś są Twoje oczy
I usta, które wciąż całować chce
Wciąż będę szukała Twoich kopyt
Może te myśli w końcu znajdą Cię
Tak pragnę abyś tu wrócił
Z mego uczucia nie zadrwił
Bo moje serce jest dla Ciebie
Ja czekam wciąż na tamte dni
REF:
W sercu żal a w mojej głowie on
Tak trudno dziś pogodzić się
Wspomnień ślad i miłość nie spełniona
Na zawsze już zostanie w nas...
Tornado?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz