-Tak...Rozumiem...-i odeszłam.Następnego dnia rano wybrałam się na spacer nad Górski Potok.Zauważyłam,że jest tak Tornado więc podeszłam...Mówiąc:
-Hej...
-Cześć-odpowiedział.Wiedziałam,że nadszedł ten dzień w którym mu powiem...
-Posłuchaj...Tego dnia jak pierwszy raz od roku spotkałam Pioruna,to byłam nad Wodospadem Miłości to spojrzałam w niego i....i byłeś tam ty...Wiem,że może to zabrzmieć dziwnie i głupio,ale ja Tornado...Zakochałam się w Tobie...I to nie dlatego,że ujawniłeś mi się nad Wodospadem...To od mojego serca i możesz być na mnie wściekły,masz do tego prawo,bo nie powinnam,ale nic na to nie poradzę i wiem,że kochasz Zamieć więc nie ma najmniejszej możliwości,żeby cokolwiek między nami było jak i tak Ty mnie nie kochasz i...Wybaczę Ci to,ponieważ kochasz Zamieć...Więc niech Wam się wiedzie!-mówiąc to nie chciałam by Tornado widział jak płaczę więc odbiegłam co sił w nogach...Moje kopyta znów płonęły ogniem i biegłam cały czas płacząc...
Tornado?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz